NorbertoLuisRomeroNorbertoLuisRomeroNorbertoLuisRomeroNorbertoLuisRomero

                                   

autorauthor

librosbooks

antologías

anthologies

desdefrom

entrevistas

interviews

revistasrevues

premiosawards

guiónscript

online

próximamente

upcoming

nuevonew

opiniones

reviews

en preparación

writing

terminados

finish

otrosothers

enlaceslinks

mi hostería

contactoemail

portadaindex

tablónnotice

 

 

En la habitación "Los tristes", se hospeda Francisco Brives

Foto, Antonio Bartolomé

 

Francisco Brives nace na Coruña no ano 1970. Vincúlase dende moí novo ao eido teatral da cidade da man de nomes como Fernando e Carlos Martínez (Danthea) Manolo Lourenzo |(Esco1a Dramática Galega) Chema paz Gago (Hipogrifo violento Clube). Conta con mestres de literatura Galega da talla de Pilar Pallares e Miguel Mato entre outros.

Fundador da Asociación cultural Catrabucha combina o seu labor actoral co ensino teatral na súa cidade natal.

O traballo como actor lévao a Madrid coa "Compañía Cuarta Pared" onde publica a súa primeira obra de teatro "Loba María" editorial "La Avispa" e o libro "El sexo de un Anarquista" -Triangulo Distribuciones ambos en Castelá.

Asimesmo colabora de xeito esporádico en diferentes magazins como articulista: "Odisea", "Entiendes", "As +perralleiras" ou a revista "Zero", todos eles nunha liña de compromiso reivindicativo de apoio á loita polos dereitos dos homosexuais na década dos 90.

Vai traballar como actor a Alemania, onde coñece a poetisa Ada Salas quen o alenta a seguir escribindo poesía, e é ali onde remata o seu poemario "Una tarde con Ada" (inédito) Logo venen trabados na Bélxica, Xapón, ou Francia como actor con directores coma Eddy Vereycken, Marcel Van Brakel, María Gray, Komei Sugano, ect.

Actualmente FRANCISCO BRIVES vive en Madrid, onde desenrola a súa faceta como actor no eido cinematográfico. "Síndrome" de Liberto Rabal é o seu derradeiro traballo na gran pantalla.

"O meu libro das sombras" edicións "O Grelo" e a primeira colección de poemas que publica en Galego, aínda que posue unha abundante obra inédita de poesía, relatos, e novela. Algúns dos títulos coma "Madre ternura" (poesía) ou "Os de Montealto non levamos paraugas" (relato), verán a luz próximamente.

 

II

 

Limpei os ollos

     para que ninguén poidera dicir

                                        que choraban.

Enxoei as bágoas

                          mentras agachaba o rostro

                                entre   as pernas

 

 

Mais por riba de ti,

da túa ferida...

¡non ai mais dor!

 

Agora, erguereime, mirarei o fondo da Gran Via e

Paseniño...paseniño, botarei a andar.

 

Xa ninguén mira os meus ollos

Xa ninguén me fai chorar
 

VI

Voume afastar do mundo

do barullo, do noxo

do asfalto  e de ti.

 

                                   Voume arranxar o reloxo

                                   que rompiches un día

                                   e que xa non late coma sempre

 

 

 

                 Voume alonxar da xente       dos pais

                 e das lembranzas

                 por ver se no vacio atopo

                 unha sombra que me dé acougo

 

Voume ..... e se poidera nomear as

veces que xa fixen iso........

 

Voume ir onda non malsinarme,

onda non me encontre

(O meu libro das sombras)

 

Volver a la entrada

Gracias por tu visita Thanks for your visit Gracias por tu visita Thanks for your visit Gracias por tu visita Thanks for your visit Gracias por tu visita